سلام. دوم راهنمایی بودم. یادمه هنوز چیز خاصی پیدا نکرده بودم که حس کنم اونقدر دوستش دارم که قسمتی از وجودم باشه. تابستون که شد هری پاتر رو پیدا کردم تازه فهمیدم چقدر عجیبه اگه یه چیزی بتونه قسمتی از وجود آدم بشه. فکر میکردم خیلی طول بکشه تا چیزای دیگه ای هم پیدا کنم. بلغارستان بودیم. داشتم هری پاتر 3 نگاه میکردم. دیدم لب ساختمون وایسادی. هدفونامو در آوردم ببینم چی میگی. حرف حسابت چیه. دیدم خیلی حرف داری برای گفتن منم کم کم عاشق گوش دادن به حرفای کوفتیت شدم. آره بعد بلغارستان یادم رفت تو اصلا وجود داری ولی تو لعنتی تر از اینا بودی. جمله هات نصفه کاره تو گوشم

The more people you love, the weaker you are. You'll do things for them that you know you shouldn't do. You'll act the fool to make them happy, to keep them safe. Love no one but your children. On that front, a mother has no choice.

---

They've made us both stronger. All of them. They have no idea how strong we are. No idea what we are going to do to them. We've always been together. We'll always be together. We're the only two people in the world.

Don't wake my dark side.

Elliot: There's a saying. The devil's at his strongest when we're looking the other way, like a program ruing in the background silently, while we're busy doing other shit. Daemons, they call them. They perform action without user interaction. Monitoring, logging, notifications. Primal urges, repressed memories, unconscious habits. They're always there, always active. We can try to make a difference, but it's all bullshit. 'Cause intentions are irrelevants. They don't drive us. Daemons do. And me ? I've got more than most.Elliot: Daemons. They don't stop working. They are always active. They seduce. They manipulate. They own us. And even though you're with me, even though I created you, it makes no difference. We all must deal with them alone. The best we can hope for...The only silver lining in all of this...is that when we break through, we find a few familiar faces waiting on the other side.

کلا ۲ روزه دانشگاه شروع شده انقدر حالم گرفتست که دیگه حوصله ی هیچی رو تو زندگیم ندارم.جدا حس میکنم تا ته همین ترم دووم نمیارم چه برسه یه تموم کردن ۶ ترم. هیچ سال تحصیلی رو انقدر تو زندگیم بد شروع نکرده بودم.

دیشب هممون نشستیم سر یه میز. همه ی باقی مانده هامون. داشتیم فکر میکردیم دفعه ی قبلی که اینجا بودیم چقدر سالن بزرگتر بود چون قدهامون نصف الان بود. الان مریم ازدواج کرده و بچه داره و ما اومدیم بچه رو ببینیم. نیوشا عقد کرده و نامزدش رو برای اولین بار دیدیم. قیافه ی پارسا و عسل انقدر عوض شده که اگه تو خیابون میدیدمشون نمیشناختمشون. پاشا کاناداست.یاسی کاناداست. دخترا دامن پوشیدن پسرا کت شلوار چون دیگه قرار نیست بدو بدو کنن که لباساشون بخواد راحت باشه.قرار نیست چشمک یا شاه وزیر بازی کنیم و برای هم سبیل آتشین بکشیم.فوقش اینه که همدیگه رو مجبور کنیم برقصیم که د

نمیدونم به خاطر تناقض آهنگاش با چیزی که تو تصورم بود دوستش دارم یا ربطی نداره و جدا دوستش دارم

پ.ن: هر جوری مینویسم جمله بالا یه جوریه!